دوربینهای دیجیتال از ضریب ایزوی مختلفی برخوردار هستند که بر اساس میزان نور قابل تنظیم می باشند. ISO 100  در اکثر دوربین ها مناسب عکاسی در فضاهایی با نور نرمال می باشد،البته در بعضی از دوربینها این مقدار به 50 نیز می رسد.

میزان حساسیت  تا اعداد 200, 400, 800  و تا عدد 3200  در دوربینهای SLR قابل افزایش است ،این گستره اعداد بسته به نوع دوربین قابل تغییر است.

با بالا بردن میزان حساسیت، بازده سنسور نیز تقویت خواهد شد،بنابر این در این شرایط می توان در فضاهایی با نور کم عکاسی کرد، ولی متاسفانه با بالا بردن میزان حساسیت سنسور نویز تصویر نیز بیشتر خواهد شد،این اتفاق دقیقا همان اتفاقی است که در دوربینهای آنالوگ بصورت دانه های برفک مانند (grain) می افتد ، می توان این وضعیت در عکاسی را به رادیویی با ظرفیت پایین تشبیه کرد که با بالا بردن صدای رادیو میزان نویز صدا نیز بالا می رود.

با پیشرفتی که در روش تولید سنسورهای دوربینهای دیجیتال صورت گرفته امکان آن فراهم شده تا در هنگام عکاسی در وضعیت میزان حساسیت بالا (high ISO ) میزان نویز در تصویر تا حد قابل توجهی کاهش پیدا کند. و بر خلاف دوربین های آنالوگ که می بایست برای دستری با میزان حساسیت های مختلف نگاتیو دوربین را عوض کرد،در دوربین های دیجیتال این امکان در اختیار شما قرار گرفته است تا به راحتی و به سرعت از طریق بخش  تنظیمات دوربین حساسیت سنسور را با توجه به میزان نور محیط به دلخواه تغییر دهید.

.