تعداد پیکسل های تصاویر دیجیتال را با تعداد پیکسل های سنسور که به منظور تشکیل تصویر بکار می روند رانباید یکی دانست. در سنسور های قدیمی هر پیکسل بصورت جداگانه دارای یک دیود حساس به نور بوده که جوابگوی یک پیکسل در تصویر می باشد ، برای مثال دوربین 5 مگاپیکسلی که خروجی آن برابر است با تصویری با ابعاد 2,560*1,920 دارای همان مقدار پیکسل موثر می باشد یعنی 4.9 میلیون پیکسل.
.
.
پیکسل های مضاعف اطراف سطح موثر به منظور نرم کردن لبه پیکسل ها مورد استفاده قرار می گیرند. حتی گاهی اوقات تمام پیکسل های سنسور مورد استفاده قرار نمی گیرند در اینجا می توان به دوربین DSC-F505V اشاره کرد که 2.6 مگاپیکسل (1,656 * 1,392) را نسبت به 3.34 مگاپیکسل موجود در سنسور مورد استفاده قرار می دهد.این اتفاق به این علت رخ می دهد که سونی سنسور جدید 3.34 مگاپیکسل را به بدنه مدل قبلی همین دوربین اضافه کرده است.از آنجایی که این سنسور کمی بزرگتر است ،لنز آن قادر نخواهد بود تا کل سطح سنسور را پوشش دهد.
بنابراین تمام تعداد پیکسل های سنسور بشتر از تعداد پیکسل های کارآمد به منظور تشکیل تصویر نهایی می باشد.
افزایش تعداد پیکسل های سنسور:
بطور معمول هر پیکسل تصویر بر مبنای اندازه جایگاه هر پیکسل استوار است.برای مثال ، یک تصویر 5 مگاپیکسلی دارای 5 میلیون پیکسل می باشد که البته باید تعداد پیکسل اطراف سطح موثر سنسور را نیر در نظر گرفت.گاهی اوقات دوربینی برای مثال با سنسور 3 مگاپیکسلی قادر به ایجاد تصویر 6 مگاپیکسلی می باشد.در این موارد دوربین 6 میلیون پیکسل از اطلاعات را که بر پایه 3 میلیون پیکسل موثر سنسور استوار است را برآورد می کند. زمان عکاسی با فرمت JPEG ،کیفیت تصویر در حالتی که خود دوربین بزرگنمایی را بر روی آن انجام می دهد نسبت به تصویری که از طریق کامپیوتر بزرگنمایی می شود بهتر خواهد بود. بزرگنمایی تصاویر JPEG توسط کامپیوتر موجب پایین آمدن کیفیت تصویر خواهد شد.این دقیقا شبیه همان اتفاقی است که هنگام استفاده از زوم دیجیتال رخ می دهد.البته روشن است که با افزایش پیکسل ها بعد از ثبت تصویر ،جزئیاتی که هنگامی عکاسی ثبت نشده است در تصویر ایجاد نخواهد شد.
