ماکرو به قابلیتی اپتیکی گفته می شود که امکان بزرگنمایی سوژه بر روی سنسور یا نگاتیو را تا اندازه 1:1 و بیشتر ،به کاربر می دهد.برای مثال اگر در حال عکاسی از کاسه گلبرگ گلی به قطر 21.6 هستید
با بزرگنمایی 2X تمام کادر فیلم 35 میلی متری توسط کاسه گل پر خواهد شد در این حالت در قصر سوژه به قطر 43.3 میلی متر افزایش پیدا کرده است .
در عکاسی ماکرو، بزرگنمایی بین 1.1 تا 50.1 (1x تا 50x) صورت می گیرد.این در حالی است که در عکاسی در حالت نمای خیلی نزدیک این بازه به 1:1 تا 1:10 تغییر پیدا می کند.
باتوجه به توضیحات فوق می توان دربافت که دوربین مجهز به سنسور کوچکتر از فیلم 35 میلی متری دارای قابلیت ماکروی بهتری می باشد. به این ترتیب یک دوربین دیجیتال کامپکت با ضریب فاصله کانونی 4X قادر به ثبت تصویر همان گل به قطر 21.6 بوده که نهایت بزرگنمایی آن 1:2 می باشد این در حالی است که بزرگنمایی در دوربینهای 35 میلی متری در حالت ماکرو 2:1 صورت می گیرد .در واقع عکاسی ماکرو ثبت نماهای بسیار درشت کاربرد دارد.
دوربین های دیجیتال مجهز به قابلیتی به نام حالت فوکوس ماکرو می باشند که از طریق تنظیم دوربین در این حالت ، قابلیت فوکوس اوتوماتیک عمل وضوح را در حالت نزدیکتری به لنز انجام می دهد.
